Hep Bizdendin Üstad

En güzel deniz :
henüz gidilmemiş olanıdır…
En güzel çocuk :
henüz büyümedi.
En güzel günlerimiz :
henüz yaşamadıklarımız.
Ve sana söylemek istediğim en güzel söz :
henüz söylememiş olduğum sözdür…

Nazım Hikmet… Birçok şiirinin dizeleri aklımda olan tek şair. Hep derim, 70′li yıllarda yaşasam hayatım karakollarda geçebilirdi. Bağlı bulunduğum mezhep, cemaat vb. şeyler olduğu, aşırı bir siyasi görüşüm bulunduğu için değil. Sevdiğim, tutkumu açığa çıkaran ve okurken keyif aldığım yayınlar o dönemde suç unsuru sayıldığı için. Düşüncelerimi açıkca, çekinmeden söyleyebildiğim için pek sağlıklı bir hayat süremezdim diye düşünüyorum.

İşte bu tutkulardan birisi de Nazım Hikmet. 10 Ocak itibariyle Nazım Hikmet Ran resmen Türk vatandaşı sayıldı! Türk toplumunda anlaşılamayan, yargılanan, hapis yatan insan. Özgürlük istemi farklı algılandı, farklı sıfatlar takıldı. Mezarı Rusya’ya gömüldü. Komunizmin kalesine(!) mi layık görüldü?

Şimdi, seçimler öncesi Nazım Hikmet’in Türk vatandaşlığı resmi gazetede yayımlandı. Bu siyasi malzeme mi, iktidarın İzmir’i alma çalışmaları mı bilinmez. Ancak Nazım Hikmet’i siyasi malzeme yapmak ayıpların en büyüğüdür. Hep siyasi olayların gölgesinde kalmış belki adı. Nazım okuyucuları nezarethanelerde geçirmiş ömürlerini. Ancak özgürlüğü ve Nazım Hikmet’i anlayanlar, bu oyuna gelmeyeceklerdir eminim.

Nazım Hikmet sevenler, mezarı nerede olursa olsun, vatandaşlığı ne olarak gösterilse gösterilsin, hep kendinden saymıştır.

"Anadolu’da bir köy mezarlığına gömün beni
ve de uyarına gelirse
tepemde bir de çınar olursa
taş maş da istemez hani."

Şimdi resmen Türk vatandaşı sayılıyor, mezarı da belki gelecek Türkiye’ye. Peki Nazım Hikmet sevenler için ne değişecek?

O Anadolu insanın çınarı zaten. Onun tepesindeki çınar, onun sevenleri. Yani istediği çınarın gölgesinde yatıyor Nazım Hikmet. Taş kalpli insanlara onun mezarını yapmasına izin vermeyen özgürlükçü çınarların…